Je sterft maar twee keer.
Hoe het begrensde leven zin geeft.
Is het mogelijk het leven te herwaarderen vanuit het perspectief van de dood? Volgens Jos de Keijzer is zingeving mogelijk juist wanneer wij onze eindigheid aanvaarden. ‘Je sterft maar twee keer’ is nu beschikbaar in de boekhandel en online.
Pas wanneer
we innerlijk sterven aan de illusie van controle, kunnen we werkelijk
leven.
Je sterft maar twee keer is een indringend en verrassend hoopvol boek over de meest fundamentele vraag van het menselijk bestaan: hoe leef je werkelijk wanneer je weet dat je zult sterven?
De eerste keer sterf je wanneer je ontdekt dat je sterfelijk bent. Dat besef verandert alles. Ineens wordt duidelijk dat niets blijvend is en dat ook jouw leven een einde kent. De tweede keer sterf je wanneer het leven daadwerkelijk stopt.
Jos de Keijzer onderzoekt wat deze dubbele ervaring betekent. Met grote helderheid en persoonlijke betrokkenheid laat hij zien hoe de wetenschap van onze sterfelijkheid ons denken, voelen en handelen diepgaand beïnvloedt. Religie, ambitie, afleiding, succes en genot kunnen manieren zijn om de dood op afstand te houden. Maar wat gebeurt er wanneer we ophouden weg te kijken?
In een meeslepende dialoog met denkers als Plato, Jezus, Kierkegaard, Camus en Ernest Becker ontvouwt de auteur een radicale gedachte: pas wanneer we innerlijk sterven aan de illusie van controle, kunnen we werkelijk leren leven.
Dit boek voert de lezer langs ongeloof, wanhoop en liefde. Het laat zien dat liefde de dood niet opheft, maar wel een dimensie opent waarin vrijheid, verbondenheid en betekenis mogelijk worden.
Je sterft maar twee keer is een toegankelijk en diepgravend boek voor iedereen die wil begrijpen wat het betekent om mens te zijn. Een moedige zoektocht naar de kunst van het leven in het licht van de dood.
Rinus van Warven
“Een synthese tussen Søren Kierkegaard en Albert Camus houdt voor mij in dat wij enerzijds moeten berusten, maar tegelijk de vuist moeten ballen, dat we enerzijds onze eindigheid moeten aanvaarden, maar anderzijds ons verlangen naar oneindigheid moeten erkennen, dat wij aan de ene kant moeten leren loslaten, maar tegelijk het lot bij de strot moeten grijpen.”
Vragen over het boek
-
Mijn boek gaat over zowel de dood als het leven. De dood bestaat per gratie van het leven en het leven kan niet bestaan zonder de dood. Niet in deze wereld in ieder geval, en dit is de enige wereld die we kennen. Ik probeer duidelijk te maken dat je het leven alleen goed kunt leven wanneer je de dood aanvaardt.
-
Ik probeer in de eerste paar hoofdstukken zo zwartgallig mogelijk te zijn. Dat geef ik toe. Ik denk dat dat nodig is om de werkelijkheid onder ogen te zien. Daarna wordt het eigenlijk best wel een hoopvol boek.
-
Dat is uiteindelijk niet waar, maar het is wel nodig om eerst die conclusie te trekken. De zinloosheid van het leven is een soort tussenstap op weg naar het inzicht dat het sterfelijke leven zin heeft. Juist het eindige leven!
-
Nee, dit boek vertoont zeker overeenkomsten met de wijsheid die voorhanden is in de christelijke en bijbelse tradities, maar ik lever in dit boek ook kritiek op het christelijk geloof, omdat het vaak als een vorm van escapisme wordt gebruikt – een manier om aan de dood te ontsnappen. En dát is nu precies wat we niet moeten doen.
-
Dietrich Bonhoeffer was een Duitse theoloog die leefde ten tijde van het naziregime. Ik wilde geen theologisch boek schrijven, maar een boek voor gewone mensen. Dus ik heb geen moment aan Dietrich gedacht toen ik dit boek schreef. Maar achteraf bedacht ik me dat dit boek weleens een antwoord zou kunnen zijn op Bonhoeffers vraag die hij stelde toen hij in de gevangenis zat: hoe zou een religieloos christendom eruit kunnen zien? Het heeft dus toch zijn invloed ondergaan.
Van de auteur
Toen mijn moeder in 2024 stierf, had ik een hele sloot socialemediaposts die ik had geschreven naar aanleiding van haar ziekte en dood. Een concullega in het schrijversvak suggereerde dat ik die moest bundelen en uitgeven. Nadat ik dat gedaan had, vond ik het resultaat helemaal niks.
Ik ben toen tussen deze posts hoofdstukken gaan schrijven en weer later haalde ik de socialemediaposts eruit. Toen wist ik ook waar mijn boek over moest gaan: goed leven door de dood te aanvaarden. Een beetje zoals mijn moeder gedaan had.
Toch gaat dit boek niet over mijn moeder, want mijn moeder mag dan speciaal zijn geweest; ze was niet de moeder van mijn lezers en dat maakt een groot verschil. Nee, het is een boek geworden over dingen die ik vind en die ik verder bijna nergens hoor.
Ik ga in dit boek in gesprek met twee denkers: de Deense filosoof Søren Kierkegaard en de Franse filosoof Albert Camus. Ik probeer een brug te slaan tussen hun antwoorden op de onvermijdelijkheid van de dood.
De boodschap van dit boek gaat over de dood van het ego, zodat je beschikbaar kunt zijn voor anderen. Dat is geen leuke boodschap. Zal het ook nooit worden. Maar het is wel waar.
Jos de Keijzer is theoloog, spreker en consultant. Hij behaalde in 2017 zijn PhD in systematische theologie aan Luther Seminary, St. Paul, Minnesota, Verenigde Staten. Hij is de auteur van Bonhoeffer’s Theology of the Cross en redacteur van A Church for the World. Kijk voor meer informatie op josdekeijzer.nl.